Miód Spadziowy

Spadź Iglasta.

Ze względu na swoje uniwersalne zastosowanie i dużą wartość dla człowieka nazywany jest miodem królewskim.

Co to jest Spadź ?

Spadź iglasta , zwana także rosą miodową, jest słodką wydaliną owadów - mszyc, czerwców i miodówek, żerujących na świerkach, jodłach, modrzewiach, sosnach.

Owady te wysysają sok roślinny, pobierają  z niego białka i wydzielają płyn, spadź, bogatą w cukry, aminokwasy, sole mineralne i witaminy. Spadź pobierają pszczoły i zanoszą do ula.

 

Smak: słodki, korzenny, aromat żywiczny.

 

Barwa: od szaro-zielonkawej, poprzez brązową do prawie czarnej. Po skrystalizowaniu miody spadziowe przybierają barwę  ciemnobrązową. 

 

Skład: miody spadziowe zawierają w porównaniu do miodów nektarowych więcej grup związków azotowych, mineralnych, enzymów i substancji antybiotycznych. Zawierają 4-9 razy więcej biopierwiastków, czyli mikroelementów, zapobiegającym wypadaniu włosów, łamaniu się paznokci. Biopierwiastki wpływają na koncentrację, zapobiegają tworzeniu się zmarszczek.  

Wskazania: ma działanie przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe, łagodzi kaszel. Zalecany przy chorobach dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa, zapalenie płuc, gruźlica)

Polecany w anemii, znajduje zastosowanie przy zaparciach i przy biegunkach. Używany w chorobach serca, naczyń krwionośnych, zapaleniu nerek, zapaleniu pęcherza moczowego.

Działa wspomagająco w chorobach reumatycznych, schorzeniach układu nerwowego, chorobach skóry, przyśpiesza gojenie ran.  

 

 

Spadź Liściasta.

 

W Polsce miód ze spadzi liściastej występuje rzadko, pochodzi głównie ze spadzi topoli, lipy i brzozy. Pszczoły mogą pozyskiwać ten rodzaj miodu także z wydzieliny zwanej rosą miodową, wytwarzanej przez różne rośliny zielne, głównie zboża i trawy, a także przez drzewa owocowe.
Owady wytwarzające spadź wydzielają ją szczególnie obficie podczas upalnych dni lata i suchej jesieni. W tych warunkach, owady pasożytujące na liściach i młodych pędach drzew, intensywnie rozmnażają się i pokrywają ich powierzchnię kropelkami spadzi. 


Smak i zapach: według PN na miód pszczeli, miód ze spadzi liściastej przed skrystalizowaniem ma barwę od zielonkawo-herbacianej do jasnobrązowej. Pozyskany z dębu jest ciemnobrązowy. Po skrystalizowaniu staje się nieco ciemniejszy, na ogół szarobrązowy z odcieniem szarozielonym do brązowego. Odznacza się słabym, lekko korzennym zapachem.

W smaku jest na ogół łagodny, z cierpkawym lub żywicznym posmakiem.
Miód ze spadzi z drzew liściastych zawiera komórki glonów (głównie zielenic), które nadają mu odcień zielonkawy. Jednak jest ich znacznie mniej niż w miodach ze spadzi iglastej.


Miód spadziowy ze spadzi liściastej, podobnie jak ze spadzi z drzew iglastych, jest ceniony z uwagi na znaczącą zawartość biopierwiastków, kwasów organicznych i enzymów. Decydują one o wysokich walorach leczniczych tego produktu.
Zakres działania profilaktycznego i leczniczego jest zbliżony do miodu spadziowego z drzew iglastych. Z uwagi na działanie moczopędne, przeciwzapalne i dezynfekujące znalazł on zastosowanie w leczeniu chorób układu moczowego i stawów. Działanie łagodnie przeciwzapalne, diuretyczne i spazmolityczne tego produktu pszczelego, wykorzystuje się także w leczeniu chorób dróg żółciowych, przewodu pokarmowego, wątroby i jelit.
Warte uwagi są także walory odżywcze, wzmacniające, przeciwzapalne i odnawiające miodu spadziowego z drzew liściastych, który stosuje się wspomagająco w chorobach układu oddechowego. 
Działa wspomagająco w chorobach reumatycznych, schorzeniach układu nerwowego, chorobach skóry, przyśpiesza gojenie ran.